بیتا

یادم نیست از اخرین پستم چقد میگذره.دیگه حس و حال نوشتنم نیست .این روزای سخت رو که دیگه ثبت کردن نداره.همه امیدم به خدا بود که اونم هیچ کاری واسه م نکرد.انگار خدا یه عده رو آفریده فقط واسه سختی کشیدن یه عده هم خوب و خوش و راحت زندگی کنن و شاهد بدبختی بقیه باشن.اون کسی که چندین سال اذیتم کرد و دلمو شکست روز به روز زندگی بهتری داره ولی من باید در حسرت همه چی بمونم.لذت مادر شدن رو باید فراموش کنم لذت خانه دار شدن و لذت یه آرامش یه زندگی بی دغدغهخدایا آدمایی که دوسشون نداری از رو زمین بردار نگه شون داشتی واسه چی؟واسه خوشحال شدن اونایی که واسه ت عزیزن؟؟؟؟؟؟؟؟؟شوهرم هنوز کاردرستی پیدا نکرده.یه نفرم چند وقت پیش بهش قول داده بود ولی انگار سرکاری بود.هر چی بهش زنگ میزنیم گوشیش جواب نمیده.خلاصه حسابی ناامید و عصبیم.پلک چشمم از هر چند دقیقه میلرزه.نمیدونم این سختیا کی قراره تموم شه.واسه م دعا کنید بیتا...

دوباره دلم شکسته.دوباره که نه مثل همیشه.اخه مگه دل من آروم هم میشه؟؟؟؟روز به روز آستانه تحملم پایین تر میاد خدا پس تو کجایی چرا منو نمیبینی.چرا دعامو نمیشنوی.من تنهام هیچ کس رو ندارم.حتی خونواده م به من اهمیتی نمیدن چون کسی که بی پول و بدبخته واسه هیچ کس مهم نیست.خدایا نمیخای کمکم کنی؟؟؟؟؟ بیتا...